وظیفه‌گرایی برای مساله هماهنگی – Transcript

00:01الکترونیک میل گیم یا بازی پست الکترونیکی مسئله‌ای هست که اولین بار آریر روگینشتین اقتصاددان اسرائیلی مطرح کرد و با این مسئله و یه چیزایی شبیه این اصلاً برنده نوبل شد. این مسئله یه نمونه از مجموعه مسائل بزرگتریه که بهشون میگن مسائل کوردینیشن پرابلمز یا مسائل هماهنگی که تو اینا معمولاً دو یا چند تا ایجنت میخوان با همدیگه کوردینیتد بشن یعنی میخوان با همدیگه هماهنگ کنن که سر یک زمان مشخصی همشون یه جایی باشن مثال معروف این مسئله د تا هواپیمای جنگیه مثلاً A و بی خلبان A و بی که می‌خوان برن یه جایی رو بمبارون

00:27کنن ولی مشکلشون اینجاست که اگه یکی از هواپیماها به تنهایی سر هدف حاضر بشه مورد اصابت قرار می‌گیره و خلبانه کشته میشه و عملیات فقط وقتی موفقیت آمیز انجام میشه که A و بی با همدیگه برسن سر هدف و به عنوان ماارون انجام بدن به نظرم مثل مشکل نیست می‌تونن با همدیگه یه مسئله کوردینیشنو حل کنن با کمک بی‌ سیم A می‌تونه پشت بی سیم به بی بگه که حمله و این پیامرو به سمت بی شوت کنه ولی ویژگی مهم مسئله‌ای روشتن اینه که کانال ارتباطی بین د تا ایجنت د تا خلبان اینجا نویزه یعنی عدم قطعیت وجود داره یعنی پیام‌های A

00:53به بی و برعکس مثلاً با شانس ۹۰ منتقل میشه تو این حالت A میگه که حمله و اینو به سمت بی می‌فرسته ولی نگرانه مطمئن نیست که این پیام به بی برسه اگه پیام به بی نرسه عملیاتو باید تنها انجام بده بکآپ نداره و کشته میشه برا خاطر همین نگرانه منطقی به نظر می‌رسه که از بی یه تأییدی بخواد پیام منو دریافت کردی حالا فرض کنید که پیام به بی رسیده و بی می‌خواد بگه که آره برو دارمت و این پیام می‌خواد به سمت A برگردونه حالا همه نگرانی مال بیه که این پیام برو دارمت به A می‌رسه یا نمی‌رسه اگه نرسه حالا نگران که بی بدون

01:20بکآپ حمله رو انجام بده روبینشن می‌گفتش اگه بخوایم وارد فاز تایید گرفتن بشیم هیچوقت قطعیت اتفاق نمیفته و همیشه عدم قطعیت برقراره تازه یه پارادکسی هم وجود داره هر بار که این پیام‌ها رد و بدل داره میشه چون داره در یک ضریب ۹دهم ضرب میشه هر موقع تعدادش بیشتر باشه یعنی شانس اینکه اصلاً عملیاتی انجام بشه میاد پایین‌تر شما فرض کنید که بی‌نهایت پیام رد بدل بشه ۹ ب توان بی میشه صفر اصلاً عملیات کلاً میره رو هوا و اصلاً کلاً کنسل میشه کل بستری که داره مسئله توش طرح میشه بستر یوتیلیتریانیزم یا نگاه

01:48نتیجه‌گرایانهست چون این از خلبانا می‌خوان زنده باشن نگران مردن خودشونن حالا فرض کنید که یکی از این خلبانا نگاهش مثلاً وظیفه‌گرایانه باشه بگه که من حمله رو انجام میدم چون این وظیفهمه مستقل از اینکه تو بیای یا نیای من کار خودمو انجام میدم اصلاً کاری ندارم که این گاه عقلانیه درسته یا غلطه ولی به نظر می‌رسه این یه راهحلی برای مسئله کوردینیشنه چون اونوقت اون یکی خلبان میگه که خب اینکه داره میره حتماً پایار هست بنابراین من همراهش هستم مطمئنه که دیگه بکآپی وجود داره چون حتماً اون یکی پایکار وجود داره یعنی به نظر می‌رسه وظیفهگرایانه می‌تونه ری راهحل

02:15خروجی باشه از داستان کوردینیشن پرابلم وقتی داشتم به این فکر می‌کردم یاد اون مسئله معروف کانسپت معروف نسیم نیکولا سالب افتادم به اسم اقلیت متعسب یا اینترنت مایناریتی می‌گفتش که اگه یه اقلیتی باشن که خیلی راسخ بخوان این هدفی رو دنبال کنن به نظر می‌رسه اکثریت چاره‌ای نداره جز اینکه از اون اقلیت اقلیت تبعیت کنه باز مسئله این نیست که این نگاه دموکراتیک انسانیه یا غیرانسانیه موضوع این نیست موضوع اینه به نظر می‌رسه این راسخ بودن اقلیت می‌تونه مسئله کوردینیشنو حل کنه. بالاخره با همدیگه

02:41هماهنگ میشن یه کاری انجام میدن. وظیفه‌گرایی می‌تونه توی نگاهی یه راهحلی باشه که ما رو از بنبست رسیدن به کورینیشن دربیاره.